Aller au contenu

diyou

Èn årtike di Wiccionaire.

Etimolodjeye

[candjî]

Do latén « dies Jovis », djoû d’ Djupiter, diè des Romins.

Prononçaedje

[candjî]

Sustantif

[candjî]
singulî pluriyal
diyou diyous

diyou

  1. (vî mot) djudi.

Mots vijhéns

[candjî]
Les djoûs del samwinne e walon
londi,
dilon (vî mot)
mårdi,
dimår (vî mot)
mierkidi,
dimiek (vî mot)
djudi,
diyou (vî mot)
vénrdi,
divénr (vî mot)
semdi,
dissem (vî vî mot)
dimegne,
didim (vî vî mot)

Ortografeyes

[candjî]
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes

[candjî]

Loukîz a : djudi