kéke
Apparence
Etimolodjeye
[candjî]Aplacaedje di : « ké » et « k’ » (di « ki »).
Prononçaedje
[candjî]- AFE :
- diferins prononçaedjes : /kek/ /kɛk/ (minme prononçaedje cåzu pattavå)
- prononçaedje zero-cnoxheu : /kek/
- Ricepeures : nén rcepåve
Addjectif
[candjî]| singulî | pluriyal | |
|---|---|---|
| omrin | kéke | kékes |
| femrin padrî | kéke | kékes |
| femrin padvant | kéke | kékès |
kéke omrin et femrin
- (pus sovint eployî å pluriyal) sacwant, on pô, d’ ene cwantité nén dfineye.
- Kéke aidant. — Motî Forir (fråze rifondowe).
- Dj' aveu beu kékès gotes å "Chinois" l' åmatén ;
Dj' esteu tot moirt rindou et Colas n' rivneut nén. — Toussaint Brahy, Toussaint Brahy, œuvres wallonnes posthumes, Li songe da Babilone, 1887, p.34 (fråze rifondowe).
- sg. (pa rfrancijhaedje) (minme sinse).
- Twè k’ on håyna dvins kéke sålon
Pol moens do monde ene longue djournêye. — Joseph Vrindts, ”Vîx Lîge” (1901), p.18, “Avâ l’ Aiwe” (fråze rifondowe).
- Twè k’ on håyna dvins kéke sålon
Mots d’ aplacaedje
[candjî]Nén definixhant prono
[candjî]kéke omrin et femrin
- onk (ene) inte d’ ôtes
- Kéke ome, kéke feume. — Motî Forir (fråze rifondowe).
Ortografeyes
[candjî]Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
E rfondou walon :