Aller au contenu

kéke

Èn årtike di Wiccionaire.
Loukîz eto : kék.

Etimolodjeye

[candjî]

Aplacaedje di : «  » et « k’ » (di « ki »).

Prononçaedje

[candjî]

Addjectif

[candjî]
singulî pluriyal
omrin kéke kékes
femrin padrî kéke kékes
femrin padvant kéke kékès

kéke omrin et femrin

  1. (pus sovint eployî å pluriyal) sacwant, on pô, d’ ene cwantité nén dfineye.
  2. sg. (pa rfrancijhaedje) (minme sinse).
    • Twè k’ on håyna dvins kéke sålon
      Pol moens do monde ene longue djournêye. Joseph Vrindts, ”Vîx Lîge” (1901), p.18, “Avâ l’ Aiwe” (fråze rifondowe).

Mots d’ aplacaedje

[candjî]

Nén definixhant prono

[candjî]

kéke omrin et femrin

  1. onk (ene) inte d’ ôtes
    • Kéke ome, kéke feume. Motî Forir (fråze rifondowe).

Ortografeyes

[candjî]
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes

[candjî]
kéke