kénte

Èn årtike di Wiccionaire.
Potchî a: naiviaedje, cweri

Drapea walon Walon

Prononçaedje


Etimolodjeye 1

Tayon-bodje latén «quintus» (cinkinme).

Sustantif

singulî pluriyal
kénte kéntes

kénte f.

  1. tossaedje a mwints côps.
    Li felwebel ni såreut dire ki l' tossåd minte, pusk' il a kénte so kénte (E. Wartique & E. Thirionet, divins Les croes dins les brouwires).
Mots d' aplacaedje

kéntosse

Ratournaedjes

Etimolodjeye 2

Stindaedje di sinse do prumî sinse (tosse ki vos prind et vos mete strinde, sins k' on l' åreut yeu pinsé å prumî tossaedje).

Sustantif

singulî pluriyal
kénte kéntes

kénte f.

  1. istwere po rire.
    Mins i fåreut kécfeye ripinser li live, tot metant des tchaptrês, onk pa tchaeke kénte del Meliye (on djåze do live «Dji m' lome Meliye»).
    Cwand dji lyi conte mi paskeye di cardjakigne, et k' il ôt les vwès des djins di ttåtoû d' mi, il a l' acertinance ki dji so ki lyi djowe ene kénte (L. Mahin).
  2. (tot cåzant å rvier) laide advinteure.
    I n' savént nén co k' dj' aveu yeu ene kénte (L. Sohy).
    On l’ a veyou bele et n’ trover k’ ene mwaijhe kénte (J. Schoovaerts).
  3. etrevén k' on n' ratind nén.
    On gamén! Çou k' dj' espereu. On gros gamén. Pôve Louwiza ! Ké kénte, por leye (F. Barry).
Mots d' aplacaedje

kénte å rvier

Sinonimeye
Sipårdaedje do mot e 20inme sieke

w. do Coûtchant

Ratournaedjes