avirete

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Bodje «avire», avou l’ cawete « -ete ».

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
avirete aviretes

avirete f.

  1. pitit mehin, pitit racro.
    • I n' a seu vni, pask' il a yeu ene pitite avirete Sintake Rimåke (fråze rifondowe).
  2. pitite avinteure, beguén ki toûne må.
  3. (mot d’ medcén) pierdaedje d' èn efant (fåsse coûtche).
  4. toû, rujhe.
    • Dj' a co yeu des aviretes avou mi éndjolreye.

Rilomêye do mot[candjî]

Li mot dins on tite di live, di gazete, di soce

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
Li mot n’ est nén dins : C8, R13

Ratournaedjes[candjî]

± pitit racro
  • F. aventure, liaison, mésaventure amoureuse.
  • F. fausse couche.
  • F. problème, ennui.