blague

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Calcaedje do francès « blague » (minme sinse) (po n' nén eployî li mot ordinaire «coye», ki l' pindant francès «couille »est måhonteus.

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
blague blagues

blague f.

  1. (radoûcixhanmint) istwere po fé rire.
    • Nos dnans preferince, so les clapantès blagues da Matî Lansberg, al fleur barometrike ki n' si trompe måy. J. Kinable (fråze rifondowe).
  2. saetch å toubak.

Sinonimeye[candjî]

Ratournaedjes[candjî]

± mot po rire Miniauge.gifLoukîz a : fåve
  • Flag of France.svg Francès : blague (fr)

Flag of France.svg Francès[candjî]

Prononçaedje[candjî]

  • AFE : /blaɡ/; /blaːɡ/ (Walonreye, bén veyou); /blaːk/ (Walonreye, må veyou)

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
blague blagues

blague f.

  1. (mot po rire) blague (mot scrît e francès come e walon, mins prononcî diferinnmint). fåve, kénte, crake, couyonåde.
    • J'en ai eu une, de blague !
      Dj' end a yeu ene, di kénte; … di coye.
  2. (saetch å toubak) blague, dôze, vexheye

Parintaedje[candjî]

blaguer