micoye

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Plinne cogne Spotcheye cogne
micoye mcoye


Etimolodjeye[candjî]

Aplacaedje di : "mi" + "coye"; racourti d' ene fråze di siermint d' on pôve ome djurer k’ i n’ aveut rén fwait cwand il esteut ametou d’ åk: «djel djeure so m' vé et so m' coye».

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
micoye micoyes

micoye o.

  1. nouv côps so dijh dins l’ ratourneure : "pôve micoye".
  2. eployî come arinnoe.
    • Les gazetes ont brutyî ki les Rûsses avént trawé des bateas trouks sol Bosfore, et, waeraxhmint assez, saetchî å fizik so les marins k' estént nedjant dins l' aiwe po waitî d' schaper. C' esteut totès mintes, mins li propagande, micoye ! L. Mahin.

Sinonimeye[candjî]

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :


Ratournaedjes[candjî]

± dins èn arinnoe