munute

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Tayon-bodje latén « minutus » (minou boket, vinant do pårtixhaedje di l' eure), avou on ridaedje I/U; (tchuze d’ ene sorwalonde come rifondowe)

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
munute munutes

munute f.

  1. (cronolodjeye) swessantinme pårteye d' ene eure.
    • L' erlativisté, c' est cwand on rodje feu deure deus côps pus lontins k' on vete, mågré k' i loumnut tos les deus ene dimeye munute. R. Arcq (fråze rifondowe).
  2. court moumint.
    • Ene munute, dj' arive. Motî d’ Nivele (fråze rifondowe).
    • Les poyes ki grevissént dins les broûs do fossé, dmornut ene munute a djoke, pu ele si metnut a berdeler come des canletes e sôrtant d' messe. W. Bal (fråze rifondowe).
    • Cwand dj' a l' tchance ki m' mame a spité evoye, c' est cénk munutes, eyet nén dpus. M. Colombin (fråze rifondowe).
  3. (mot d’ djeyometreye) swessantinme pårteye d' on digré d' ingue.

Ratourneures[candjî]

  1. al dierinne munute
  2. al munute

Sinonimeye[candjî]

Ortografeyes[candjî]

Divant 1900 :
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
Li mot n’ est nén dins : C65

Ratournaedjes[candjî]

± swessantinme pårteye d' ene eure

Mot-fråze[candjî]

munute (nén candjåve)

  1. dimande di ratinde on court moumint.
    • Munute ! Dj' arive.

Waitîz eto[candjî]

Wikipedia-logo-v2.svg Lére l’ årtike munute so Wikipedia