trevey
| trevey | 
|
trevir |
Etimolodjeye
[candjî]Bodje « vey », avou l’ betchete « tre- » des viebes.
Viebe
[candjî]| Djin et tins | Codjowa |
|---|---|
| Cåzant Ind. pr. (dji, dj’) | trevoe |
| Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs) | treveyoz |
| Cåzants Ind. pr. (nos, ns) | treveyans |
| Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle) | treveynut |
| Cåzant Ind. fut. (dji, dj’) | trevoerè / trevierè |
| Cåzant D.I.E. (dji, dj’) | treveyeut |
| Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’) | treveye |
| pårt. erirece (dj’ a, vos av) | treveu / treveyou |
trevey (viebe å coplemint)
- vey pa on ptit trô.
- vey (ene sacwè ki les ôtes ni voeynut nén, ene sacwè ki s' pasrè dins l' avni).
- Li vî ome aveut seur treveyou l' paråde — Émile Gilliard, Su lès trîs dès Golètes, p. 17 (fråze rifondowe).
- Prîjonîs! Gn a ki ç' sôrt la ki nos n' avinn nin trèvèyu. — Les crwès dins les bruwères, p. 11.
- vir on court moumint.
- A vint ans, on-z est tot fir do poleur scrire a ene feme k’ on n’ a k’ treveyou. — Arthur Xhignesse, « Bwègnes mèssèdjes » (1905), p.4 (fråze rifondowe).
- (viebe å prono) (avou l' noyaedje) ni nén poleur viker eshonne.
- Li resse del naxhe si trevoet si pô ki c’ end est rén, et s’ fårè t i bén ratinde ki l’ feu soeye divins po fé cnoxhance avou. — Arthur Xhignesse, « Boule-di-Gôme », 1912, p.5 (fråze rifondowe).
Parintaedje
[candjî]Ortografeyes
[candjî]Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
E rfondou walon :
