Aller au contenu

bråve

Èn årtike di Wiccionaire.

Addjectif

[candjî]
singulî pluriyal
omrin bråve bråves
femrin atribut bråve bråves
femrin epitete
(todi padvant)
bråve bråvès

bråve omrin et femrin (come addjecif djondrece, todi metou padvant l’  no)

  1. ki n’ fwait d’ må a nouk.
  2. k’ a mo do coraedje.
  3. agridjant, tchevixhant.
    • Sins l’ vî Wåtî, vos n’ årîz måy sitou l’ bråve ovrî k’ on cnoxhe lådje et lon … et l’ bouneur n’ åreut måy pris djîsse e nosse måjhire. — Joseph Mignolet, Li tchèsturlinne dèl bèle rotche, 1922, p.6 (fråze rifondowe).
  4. (mocreçmint) djinti, mins soyant.
    • ADELE. -Trossîz vos guetes, bråve ome, nos n' avans nén l' tins do schoûter vos sotès dvizes !
      DJAN. -Po l' amour di Diu ! … — Joseph Mignolet, Li vôye qui monte, (1933), p.35 (fråze rifondowe).

Ratourneures

[candjî]
  1. l’ eure des bråvès djins

Parintaedje

[candjî]

(minme sourdant etimolodjike) bråmint

Mots d’ aplacaedje

[candjî]

Sinonimeye

[candjî]

(ki n’ fwait d’ må a nouk) : Loukîz a : « binamé »

Rilomêye do mot

[candjî]

Li mot dins on tite di live, di gazete, di soce, di marke

Ortografeyes

[candjî]
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes

[candjî]
ki n’ fwait d’ må a nouk
k’ a bråmint do coraedje