Aller au contenu

coreu

Èn årtike di Wiccionaire.
(Redjiblé di coreuse)

Etimolodjeye

[candjî]

No d’ fijheu do viebe : « cori ».

Prononçaedje

[candjî]

Sustantif

[candjî]
singulî pluriyal
omrin coreu coreus
femrin coreuse coreuses
courresse courresses

coreu omrin

  1. li ci ki court.
  2. (pus stroetmint, a Bince) li ci ki va ramasser des cwårs po les soces di djîles.
  3. (imådjreçmint) li ci ki court après les femes.
  4. (mot d’ colebeu) onk ki va cweri après on colon metou al tape pol miner viè l' constateu.
    • Torade, c’ est po des veces, torade, c’ est po taper, po les coreus, ki sai dj’ don, mi ? Henri Simon, Li bleû-bîhe, 1886, p.12 (fråze rifondowe).

Ratourneures

[candjî]
  1. coreu a pî, a velo, a moto, en oto : li ci ki fwait des coûsses (a pî, a velo, a moto, en oto).

Sinonimeye

[candjî]

Ortografeyes

[candjî]
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :


Ratournaedjes

[candjî]
coreu
li ci ki court après les femes
  • Francès : coureur de jupons
coreu a pî, a velo, a moto, en oto
  • Francès : coureur à pied, coureur cycliste, pilote de compétition

Codjowa

[candjî]

coreu

  1. durant indicatif erirece (imparfait), prumire djin do singulî, do viebe « cori ».
    • Dji coreu tant k’ dji pleu, mins i m’ ont racsût cwand minme.