Aller au contenu

djudjmint

Èn årtike di Wiccionaire.

Etimolodjeye

[candjî]

Tayon-bodje latén « judicamentum » , ki respond a on mot fwait Do viebe «djudjî» avou l’ cawete « -mint » (des sustantifs fwaits so des viebes).

Prononçaedje

[candjî]

Sustantif

[candjî]
singulî pluriyal
djudjmint djudjmints

djudjmint omrin

  1. no d’ fijhaedje et no di çou k’ est fwait (accion et si adierça) do viebe «djudjî».
  2. (pus stroetmint) manire di corwaitî on metou sudjet.
  3. (djustice) decidaedje d' on tribunå dins ene cåze k' on lyi a sometou.
    • Li djudjmint do tribunå d' deujhinme schayon d' Brussele tchait come on maca li 22 d' djun 1982. Lucyin Mahin.
    • Mins l’potince n’y prind nin astème, nèni, i fwèrcih’ l’ouh’ dè l’såle dè djudj’mint, èt sins tûser ås pônes qui cisse plèce là a catchî, i vole d’ine hope disqu’à l’tchambe dè l’tchèsturlînneJoseph Mignolet, "Li payis des soteas", 1926, p. 81.

Mots d’ aplacaedje

[candjî]

dierin djudjmint

Sinonimeye

[candjî]

Ortografeyes

[candjî]
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes

[candjî]
manire di corwaitî on metou sudjet
decidaedje d' on tribunå dins ene cåze k' on lyi a sometou

Waitîz eto

[candjî]

Lijhoz l’ årtike djudjmint so Wikipedia