keuve

Èn årtike di Wiccionaire.

Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Bodje vî grek « Κύπρος » (iye di Chipre la k' i gn aveut bråmint di keuve do tins des Romins), pal voye do latén « cŭprĕum », adonpwis e vî lingaedje d’ oyi « coivre ».

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
keuve keuves

keuve omrin

  1. (tchimeye) (cåzu todi singulî) rossea metå di lomero atomike 29 (Cu).
    • Sol djivå, inte on potiket å toubak et on tchandlé d' keuve, on bondiu d' bwès sitind ses bresses Anatole Marchal (fråze rifondowe).
    • Les ptitès fniesses ås riyantès gordenes
      Et gåyotêyes di rubans cadjolés,
      Leyît vey oute des cwåreas verts et djaenes,
      Li crusifi d' keuve inte les deus vîs tchandlés
      Louis Lagauche, "Mayon" (1923), p. 83 (fråze rifondowe).
    • L' atelî nos hape po nos prusti come i prustixh do fier gletant, ele keuve ki spite, l' acî ki cole, el veule ki crape Franz Dewandelaer (fråze rifondowe).

Ratourneures[candjî]

  1. rilure come on clå d’ keuve : blinker felmint.
  2. tiesse di keuve : rosse tiesse.
  3. ele årè l’ cocmwår di keuve : c' est ene djonne dévôte djonne feye ki n' a nén fwait on schård å sacramint divant l' mariaedje.

Parintaedje[candjî]

Mots d’ aplacaedje[candjî]

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
Ôtès ortografeyes (avou des sourdants nén rkinoxhous) :

Ratournaedjes[candjî]

rossea metå
tiesse di keuve
ele årè l’ cocmwår di keuve