måssî

Èn årtike di Wiccionaire.

Walon (Rifondou)[candjî]

Dobès rfondowes
måssî måssir

Etimolodjeye[candjî]

Loukîz a : « måssir »

Addjectif[candjî]

singulî pluriyal
omrin måssî / måssir måssîs / måssirs
femrin padrî måssîte / måsseye / måssire måssîtes / måsseyes / måssires
femrin padvant måssîte / måsseye / måssire måssîtès / måsseyès / måssirès

måssî omrin (come addjecif djondrece, todi metou padvant l’  no); (come addjectif djondrece, metou padvant u padrî l’ no)

  1. nén prôpe.
  2. nén bon.
    • C' est do måssî drap Motî Forir (fråze rifondowe).
    • Nos n' avans k' des måsseyès crompires Motî Toussaint (fråze rifondowe).
  3. plin d' crouwås, tot djåzant d' ene dinrêye.
  4. måhonteus.
  5. (dins èn arinnoe) metchant, k' on voet evi.
    • A l' måsseye biesse !
    • Li laid flairant måssî potince,
      Shofele si narene avou s’ doet !Joseph Vrindts, ”Racontules et råtchåds” (1920); “L’ oficî Boche” (4 di octôbe 1918) (fråze rifondowe).
    • Èle a potchî si près dè feû
      Qu’èle s’a broûlé lès djambes
      Tchouf ! Mére ! Qui dj’a tchôd !
      Catche tès pîds måssî crapôd !

Notule d’ uzaedje[candjî]

Li cogne « måssir(e) » si pout mete après l' sustantif, dandjreus pask' on rsint co k' i gn a èn adviebe (må) divins; li cogne « måssî(te), måsseye » est todi padvant.

    • C' est ene plaece måssire.

Parintaedje[candjî]

(minme sourdant etimolodjike)

Mots d’ aplacaedje[candjî]

fé måssî / fé måssir

Sinonimeye[candjî]

Sipårdaedje do mot[candjî]

w. do Levant

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes[candjî]

nén prôpe Loukîz a : mannet
måhonteus

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
måssî måssîs

måssî omrin

  1. onk ki n' est nén prôpe.
    • Vos n' estoz k' on måssî.
  2. touweu d' biesses.
    • Et l' måssî ki va passer ttaleure po schoircî l' gadot et les lapéns Eugène Gillain (fråze rifondowe).

Ratournaedjes[candjî]

touweu d' biesses