sbrotchî

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche
Ershonnants mots : sbrôtchî.

Flag of Wallonia.svg Walon (Rifondou)[candjî]

Alofômes di s(i)- / (e)s-
Cogne prumrece (dirî V.) Dispotchaedje (dirî C.) Divanceye voyale (dirî C.)
sbrotchî sibrotchî esbrotchî

Etimolodjeye[candjî]

Do viebe « brotchî » avou l’ betchete « s- » des viebes (di rafoircixhaedje) (sinse di "bén vni foû") u (di rsaetchaedje) (sinse di rsaetchî çou ki brotche foû); çou ki dene on mot avou l’ cawete di codjowaedje «  » des viebes.

Prononçaedje[candjî]

Viebe[candjî]

Djin et tins Codjowa
Cåzant Ind. pr. (dji, dj’) sbrotche
Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs) sbrotchîz
Cåzants Ind. pr. (nos, ns) sbrotchans
Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle) sbrotchnut
Cåzant Ind. fut. (dji, dj’) sbrotchrè
Cåzant D.I.E. (dji, dj’) sbrotchive
Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’) sbrotche
pårt. erirece (dj’ a, vos av) sbrotchî
Ôtes codjowaedjes come waitî

sbrotchî (v. sins coplemint)

  1. (v. sins coplemint) vini foû tot d' on côp.
    • Dj' a veyou des biesses do diåle ki sbrotchént d' tere come des molons wôr del viye tchå, pattavå l' payis ! J.-F. Brackman (fråze rifondowe).
  2. (v. å coplemint) distrure pår.
    • I faleut sbrotchî les halenes des håyes.

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
Li mot n’ est nén dins : E170, S0, R13

Ratournaedjes[candjî]

± vini foû tot d' on côp
± distrure pår

Pårticipe erirece[candjî]

singulî pluriyal
omrin sbrotchî sbrotchîs
femrin sbrotcheye sbrotcheyes

sbrotchî o.

  1. Pårticipe erirece omrin do viebe "sbrotchî", ki pout esse eployî come addjectif et come sustantif.