tuker

Èn årtike di Wiccionaire.
Aller à la navigation Aller à la recherche
Loukîz eto : toker.

Flag of Wallonia.svg Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Mot-brut « tuk » (brut d’ tchocaedje) avou l’ cawete di codjowaedje « -er » des viebes; mot cité dins l’ FEW 13/2 12a

Prononçaedje[candjî]

Viebe[candjî]

Djin et tins Codjowa
Cåzant Ind. pr. (dji, dj’) tuke
Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs) tukez
Cåzants Ind. pr. (nos, ns) tucans
Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle) tucnut
Cåzant Ind. fut. (dji, dj’) tucrè
Cåzant D.I.E. (dji, dj’) tukéve
Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’) tuke
pårt. erirece (dj’ a, vos av) tuké
Ôtes codjowaedjes sipepieus tåvlea

tuker

  1. (v. sins coplemint) aler gougnî tot fjhant on brut d’ tchocaedje.
    • Al façon d’ ene sôlêye, li tchminêye del machene
      Triyanéve, barlokéve, e djouwant l’ pantomene
      Soucant, tucant, s’ clintchant, dins des djesses d’ assoti. L. Henrard, dins Li bidete da Colas, p. 37 (fråze rifondowe).
  2. (viebe å prono) : Miniauge.gifLoukîz a : « si tuker ».

Parintaedje[candjî]

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes[candjî]

tuker