Aller au contenu

veroûle

Èn årtike di Wiccionaire.

Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Tayon-bodje latén « viriola » (breslet); çou ki dene on mot avou l’ cawete « -oûle »; mot cité dins l’ FEW 2 471

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
veroûle veroûles

veroûle femrin

  1. (mot des cinsîs) bague di fier metowe sol mantche do flayea, del , po poleur emantchî ene ôte pîce dsu.
    • I fåreut rserer l’ veroûle sol få (li veroûle), c’ est çki tént l’ få sol fåmwin.
    • Al fin do mwès d’ mây, li grand pére dismontéve li fô do fômwin po l’ bate. C’ èstéve on fômwin an frin.ne avou deûs ptits mantches, onk a dreûte èt l’ ôte a gôche, one vèroûle po fikser l’ fô dsus, èt on fi d’ ârca ployé an foûme di dmèye lune ki sièrvéve a rabate lès-ièbes en bates — Fernand Barvaux, Li fènâ mwès do bon vî tins, Singuliers, 4-2009.

Sinonimeye[candjî]

ferone

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
Li mot n’ est nén dins : C13, R13

Ratournaedjes[candjî]

anea d' fier d' ene usteye