vert
| vert | 
|
vete |
Etimolodjeye
[candjî]Tayon-bodje latén « viridis » (minme sinse).
Sustantif
[candjî]| singulî | pluriyal |
|---|---|
| vert | verts |
vert omrin
- (coleur) coleur di l’ airdiè, ki c’ est l’ maxhêye di djaene et di bleuwe coleurs.
Ratourneures
[candjî]- vert porete : sôre di vete, del coleur del porete.
- vert eschite : ôte sôre di vete, del coleur di l’ eschite.
Parintaedje
[candjî]Mots d’ aplacaedje
[candjî]Addjectif
[candjî]| singulî | pluriyal | |
|---|---|---|
| omrin | vert | verts |
| femrin padrî | vete | vetes |
| femrin padvant | vete | vetès |
vert (come addjecif djondrece, todi metou padvant l’ no)
- k’ a cisse coleur la.
- Ene vete peme.
- nén co meur, tot djåzant d’ on frut, d’ ene verdeure.
- Ni magnîz nén ces trokes la, ele sont co totès vetes. — Motî Forir, a « vair » (fråze rifondowe).
- k’ est co tot djonne, bén vicant, tot djåzant d’ èn ome ;
Loukîz a : « esse co vert ».
- Dji so co vert, saiss, a 80 ans.
- (pus stroetmint) (mot d’ vignuron) tot djåzant d' roejhén.
- Mins verts ou noers, les inme onk come l' ôte,
Leu sawoura come leu djus m' estchantèt
Ou m' fjhèt rovyî cwand l' måleur mi ravôteye
Ca ces poes la, c' est tos mes ptits couplets. — Louis Lagauche, Amon nos autes, tchansons tchusèyes, (1908-1912), «L'éritèdje» p.73 (fråze rifondowe).
- Mins verts ou noers, les inme onk come l' ôte,
Ratourneures
[candjî]- pitit vete ome : mårsyin.
- esse co vert
Ortografeyes
[candjî]Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
E rfondou walon :
