wekiner
Etimolodjeye
[candjî]Bodje « wekene » (avou candjmint d’ voyale) avou l’ cawete di codjowaedje « -er » des viebes, (noûmot eplaidî pol prumî côp diviè 2004).
Viebe
[candjî]| Djin et tins | Codjowa |
|---|---|
| Cåzant Ind. pr. (dji, dj’) | wekene |
| Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs) | wekinez |
| Cåzants Ind. pr. (nos, ns) | wekinans |
| Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle) | wekinnut |
| Cåzant Ind. fut. (dji, dj’) | wekinrè |
| Cåzant D.I.E. (dji, dj’) | wekinéve |
| Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’) | wekene |
| pårt. erirece (dj’ a, vos av) | wekiné |
| Ôtes codjowaedjes | come copiner |
wekiner (v. sins coplemint)
- (cronolodjeye) passer l' wekene.
- I m' ont atourné po-z aler wekiner, tote li famile, el montinne — Lucyin Mahin, Vera.
E cisse pådje ci, n’ a pont d’ ratournaedje pol mot. El pôrîz radjouter, s’ i vs plait ? Come çoula, l’ årtike rissereut d’ adrame.