Aller au contenu

advina

Èn årtike di Wiccionaire.

Etimolodjeye

[candjî]

Do viebe « adviner » avou l’ cawete « -a ».

Prononçaedje

[candjî]

Sustantif

[candjî]
singulî pluriyal
advina advinas

advina omrin

  1. çou ki fåt adviner.
    • Djouwer ås advinas.
    • Pus etiestante ki l' vén d' Tchampagne,
      Tirante, pés k' èn agolina,
      Cokete del veye, ou dal campagne,
      Li feme, c' e-st on vraiy advina. Martin Lejeune, Œuvres lyriques du poète wallon Martin Lejeune, p. 106, "Leûs manigances" (fråze rifondowe).
    • DJEDJENE. - Vos poloz dire ki vos iroz fé vos comissions vos-minme.
      DJERÅD (tot prindant l' schovlete k' est a costé d' l' årmå) - K' i gn a t i don ?
      DJEDJENE. - Vos vs pinsez surmint li prumî d' avri.
      DJERÅD. - Dji n' comprind nén les advinas. Antoine Bouhon, Les Brixhes da Gèrâ, 1900, sinne XI, p.27-28 (fråze rifondowe).

Sinonimeye

[candjî]

Ortografeyes

[candjî]
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
Li mot n’ est nén dins : R13

Ratournaedjes

[candjî]
advina