aloyî

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Do viebe « loyî », avou l’ betchete « a- » des viebes.

Prononçaedje[candjî]

Viebe[candjî]

Djin et tins Codjowa
Cåzant Ind. pr. (dji, dj’) aloye
Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs) aloyîz
Cåzants Ind. pr. (nos, ns) aloyans
Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle) aloynut
Cåzant Ind. fut. (dji, dj’) aloyrè
Cåzant D.I.E. (dji, dj’) aloyive
Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’) aloye
pårt. erirece (dj’ a, vos av) aloyî
Ôtes codjowaedjes come waitî

aloyî

  1. (v. å coplemint) loyî après ene sacwè.
    • I t’ polnut emoenner, I t’ polnut aloyî, I polnut prinde tes niûts,… J. Desmet.
    • L’ amour del veye, c’ est ene raecene ki nos aloye al tere : on nel råye nén åjheymint. J. Mathot.
  2. (viebe å prono) : Miniauge.gifLoukîz a : « s’ aloyî »..

Parintaedje[candjî]

Sinonimeye[candjî]

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes[candjî]

± v. å coplemint, loyî après ene sacwè

Pårticipe erirece[candjî]

aloyî o.

  1. Pårticipe erirece omrin do viebe "aloyî", ki pout esse eployî come addjectif et come sustantif.

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
aloyî aloyîs

aloyî o.

  1. (mot d' militaire) onk k’ a fwait ene aloyance avou èn ôte, aprume dins ene guere.

Ratournaedjes[candjî]

aloyî