Aller au contenu

blond

Èn årtike di Wiccionaire.

Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Bodje tîxhon « blund » (minme sinse). Dataedje do mot : 850.

Prononçaedje[candjî]

Addjectif[candjî]

singulî pluriyal
omrin blond blonds
femrin padrî blonde blondes
femrin padvant blonde blondès

blond omrin

  1. (coleur) (mot des tchveas) foirt djaene, tot cåzant d’ èn ome ou d’ on valet k’ a des tchveas insi.
    • « Dji vou k’ ele soexhe li piele di tote li creyåcion
      Metans î tote siyince et l’ pus grande atincion. »
      I prinda des fis d’ aviedje, les tressa come del soye
      Et lyi creya des tchveas blonds come l’ avoenne k’ on soye ;
      Martin Lejeune, Bultén del Societé d' Lidje, "L’crèyåcion d’Eve", tome 43, p. 140 (fråze rifondowe).
    • Ses blonds tchveas, si vwès tchantante mins ene miete rôgue, tot ça fjheut åtoû d' leye come ene eclôse po m' î muchî Joseph Bodson, L'iviêr dès purnalîs, p. 161 (fråze rifondowe).
  2. (amagnî) clair, tot djåzant del bire.

Ratourneures[candjî]

  1. blond come les påtes.
    • Blond come les påtes, crolé come ene berbis, on léhéve e s’ loukeure, tote li bonté di s’ cour Joseph Mignolet, "Li Payîs des Sotês", 1926, p. 18 (fråze rifondowe).

Parintaedje[candjî]

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes[candjî]

blond
  • Francès : blond (fr)

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
blond blonds
  1. onk k’ a des djaenes tchiveas, foirt clairs.

Mots vijhéns[candjî]