boude

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Bodje nén bén cnoxhou, mins do minme sourdant et do minme sinse ki l' occitan « borda » (minte), k' a dné après l' francès « bourde » (biestreye).

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
boude boudes

boude f.

  1. sacwè ki n' est nén l' veur k' on dit po tromper les djins.
    • Di totes manires, les djonnes d' ouy ni creyèt pus k' leus boudes P.-H. Thomsin (fråze rifondowe).
  2. fåsse sacwè contêye po fé rire.
    • Les boudes k' il aboutèt siervèt a semer l' djoye M. David (fråze rifondowe).

Ratourneures[candjî]

  1. s' il åreut morou di s' prumire boude, gn a lontins k' i sereut rovyî: dijhêye po on grand minteu.

Parintaedje[candjî]

Sinonimeye[candjî]

kénte, couyonåde; Miniauge.gifLoukîz a : minte

Pwaire minimom[candjî]

boute

Sipårdaedje do mot[candjî]

w. do Levant

Ratournaedjes[candjî]

± racontaedje nén vraiy Miniauge.gifLoukîz a : minte
± istwere nén vraiye, mins ki fwait rire Miniauge.gifLoukîz a : fåve

Flag of France.svg Francès[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Do viebe «bouder»

Codjowa[candjî]

boude

  1. brogne, grogne.
    • - Pourquoi n’est-il pas là ?
      - Il boude.
      • - Pocwè n' est i nén la ?
        - I brogne.