Aller au contenu

boufe

Èn årtike di Wiccionaire.

Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Mot-brut « bouf ».

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
boufe boufes

boufe femrin

  1. côp diné å vizaedje avou l’ mwin.
    • Dji lyi maca ene boufe al djaive D.T.W.
    • Et s' nos a t i dit ossu ki, après çou k' les Bedjes elzî ont fwait, minme les boufes al gueuye d' Obélix estént on plaijhi Paul-Henri Thomsin, ratournant Astérix amon lès Bèljes, 2022, p. 9 (fråze rifondowe).
  2. maladeye d' efant la k' les tchifes sont houzêyes.


Parintaedje[candjî]

Sinonimeye[candjî]

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes[candjî]

boufe

Etimolodjeye[candjî]

Svierba do viebe « boufer ».

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
boufe boufes

boufe femrin

  1. (mot d' costire) estance d' on mousmint ki boufe, ki houze.
    • Ene taye a boufes
    • Des mantches a boufes

Parintaedje[candjî]

Sinonimeye[candjî]

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes[candjî]

boufe