brutiner

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Bodje « brut », avou l’ dobe cawete « -iner » des viebes; mot cité dins l’ FEW 10 551a.

Prononçaedje[candjî]

Viebe[candjî]

Djin et tins Codjowa
Cåzant Ind. pr. (dji, dj’) brutene
Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs) brutinez
Cåzants Ind. pr. (nos, ns) brutinans
Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle) brutinnut
Cåzant Ind. fut. (dji, dj’) brutinrè
Cåzant D.I.E. (dji, dj’) brutinéve
Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’) brutene
pårt. erirece (dj’ a, vos av) brutiné
Ôtes codjowaedjes come copiner

brutiner

  1. (v. å coplemint) brutyî (dire tot s' catchant).
    • On brutene ki vs avoz magnî del leveure, djonne feye ! D.T.W.
    • Adonpwis, ci n' est nén tolminme cåze di çoula k' i l' fåt aler brutiner totavå et co pus lon P.-H. Thomsin (fråze rifondowe).
  2. (v. sins coplemint) brutyî (fé on ptit brut).
    • On-z etind brutiner l' ri e fond del valêye D.T.W.
  3. (v. sins coplemint) brutyî (djåzer tot s' måvlant).

Sinonimeye[candjî]

Miniauge.gifLoukîz a : brutyî

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
Li mot n’ est nén dins : R13

Ratournaedjes[candjî]

Miniauge.gifLoukîz a : brutyî