caime

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Tayon-bodje tîxhon « kamm » (minme sinse) ; mot cité dins l’ FEW 16 299a.

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
caime caimes

caime f.

  1. longs poyaedjes metous sol dizeu do cô des tchvås.
    • Èn ewaerant dragon, raetchant l’ feu, vî come tere, avou ene blanke caime pé k’ ene macrale.
  2. dizeu do cô des tchvås, la k’ ces poyaedjes la sont.
    • Vosse tchivå a on sûnaedje e s’ caime.
  3. tchivleure nén pingneye, tiesse tote distchåvurnêye.
    • Elle a todi s’ cote a brebådes et s’ caime dins les rins. D.T.W.
    • Ele s’ ont-st apicî pa l’ caime et les tchveas ont volé. D.T.W.

Parintaedje[candjî]

Sinonimeye[candjî]

  • (longs poyaedjes metous sol dizeu do cô des tchvås) : crinire
  • (tchivleure nén pingneye) : heure

Sipårdaedje do mot[candjî]

w. do Levant, Roman Payis

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
Li mot n’ est nén dins : R13

Ratournaedjes[candjî]

longs poyaedjes metous sol dizeu do cô des tchvås
dizeu do cô des tchvås, la k’ ces poyaedjes la sont
longs poyaedjes metous sol dizeu do cô des tchvås