clapoter
| clapoter | 
|
tchapoter |
Etimolodjeye
[candjî]Mot-brut « clap » avou l’ dobe cawete « -oter » des viebes.
Viebe
[candjî]| Djin et tins | Codjowa |
|---|---|
| Cåzant Ind. pr. (dji, dj’) | clapote |
| Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs) | clapotez |
| Cåzants Ind. pr. (nos, ns) | clapotans |
| Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle) | clapotnut |
| Cåzant Ind. fut. (dji, dj’) | clapotrè |
| Cåzant D.I.E. (dji, dj’) | clapotéve |
| Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’) | clapote |
| pårt. erirece (dj’ a, vos av) | clapoté |
| Ôtes codjowaedjes | sipepieus tåvlea |
clapoter (v. sins coplemint)
- vini bate ene rotche, on meur evnd, tot fjhant on ptit brut, tot cåzant d' l' aiwe ou d' èn ôte likide.
- Il ere dedja on moumint k’ i shuvént l’ bî, et i lzî shonnéve ki l’ aiwe clapotéve drole, et i s’ dimandént bén cwè. Onk di zels, k’ esteut pus curieus, dit insi: «Fåreut cwanlminme sawè çou ki clapote insi» — Gaston Lucy (fråze rifondowe).
Ratournaedjes
[candjî]
Loukîz a : tchapoter
