couyoner

Èn årtike di Wiccionaire.

Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Bodje « couyon » avou l’ cawete di codjowaedje « -er » des viebes.

Viebe[candjî]

Djin et tins Codjowa
Cåzant Ind. pr. (dji, dj’) couyone
Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs) couyonez
Cåzants Ind. pr. (nos, ns) couyonans
Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle) couyonnut
Cåzant Ind. fut. (dji, dj’) couyonrè
Cåzant D.I.E. (dji, dj’) couyonéve
Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’) couyone
pårt. erirece (dj’ a, vos av) couyoné
Ôtes codjowaedjes come bouter

couyoner

  1. (viebe å coplemint) djouwer on toû a (ene sakî).
    • I m' a couyoné.
  2. (v. sins coplemint) conter des couyonådes po rire, minti.
  3. (v. sins coplemint) conter des mintes po tromper.

Parintaedje[candjî]

    • C’èst dès tièsses di cabu, sovint dès couyoneûs,
      Mins di Lîdje à Tournaî, di Auve jusqu’à Arlon,
      S’ i d’visenut ôtrumint, i n’ sont jamaîs pèneûs
      Do causè ârdimint leû bia linguadje walon
      — Jean-Paul Daussain, Amon nos-ôtes lès walons.

Sinonimeye[candjî]

djouwer on toû a Loukîz a : « groujhî »

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes[candjî]

djouwer on toû a
dire des mintes po rire
dire des mintes po tromper