disbiyî

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

dalaedje.gif (rl eto a: R10)

Viebe[candjî]

disbiyî (v. å coplemint)

  1. dismoussî.
    • Il ont yeu vite fwait do disbiyî l' lapén.
    Loukîz a: schoirshî
    F. déshabiller, dépiauter, écorcher.
    disbiyî sint Pire po rabiyî sint Djhan : u:
    disbiyî sint Pire po rabiyî sint På: : passer s' tins a rén.

si disbiyî (viebe å prono)

  1. si dismoussî. F. se déshabiller, se dévêtir.
    • Po daler rcweri ene pindûle, nost ovrî, disbiyî, A d' l' aiwe ådzeu di s' vinte ! L. Bernus (fråze rifondowe).
    • Dji nos avans disbiyî; il a falou fote tot çki dj' avéns evoye !
    • Divant-ir, on medcén boche a vnou, ki l' a fwait disbiyî dins l' tcherå. E. Wartique & E. Thirionet, Les crwès dins les bruwères (fråze rifondowe).
    • El plaece di m' disbiyî, dj' a metou mes pus tchôdès foufes. (J.F. Brackman).

Parintaedje[candjî]

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
Li mot n’ est nén dins :