Aller au contenu

goter

Èn årtike di Wiccionaire.

Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Bodje « gote » avou l’ cawete di codjowaedje « -er » des viebes.

Prononçaedje[candjî]

Viebe[candjî]

Djin et tins Codjowa
Cåzant Ind. pr. (dji, dj’) gote
Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs) gotez
Cåzants Ind. pr. (nos, ns) gotans
Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle) gotnut
Cåzant Ind. fut. (dji, dj’) gotrè
Cåzant D.I.E. (dji, dj’) gotéve
Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’) gote
pårt. erirece (dj’ a, vos av) goté
Ôtes codjowaedjes come bouter

goter (viebe å coplemint) (v. sins coplemint)

  1. (v. sins coplemint) leyî tchaire di l' aiwe gote a gote.
    • Les tchandeles gotèt: c' est k' i va rlignî.
  2. (v. sins djin) (mot d’ meteyo) toumer des gotes (di plouve).
    • - Rintrez ! i gotene.
      - C' est nén gotiner, c' est goter.

Ratourneures[candjî]

: dischinde tot doûçmint, sins brut. F. se glisser. 
  1. fé goter l' ouy : èn nén saveur ratni ses låmes. F. pleurer.
  2. cwand i ploût sol curé, i gote sol mårlî
  3. goter a l' idêye goter a ene sakî : bouter e s' tiesse
    • Ça m' gotéve a l' idêye, k' i rvénreut co ir sô,
      Pask' i n' såreut nd aler, s' i n' va boere come on trô
      — Édouard Remouchamps, Bultén del Societé d' Lidje, Bulletin de 1858, «w:Li savtî», 77-143 (fråze rifondowe).
    • L' ôrlodje, d' on son trisse come ene låme,
      Xhilta l' eure el coujhene djondant
      Et dj' sinta ki m' gotéve e l' åme
      Dji n' sé cwè, ki m' derit : « Vnoz djans ? »
      Louis Lagauche, "Les belès-eures" (1928), p. 56 (fråze rifondowe).

Parintaedje[candjî]

E cisse pådje ci, n’ a pont d’ ratournaedje pol mot. El pôrîz radjouter, s’ i vs plait ? Come çoula, l’ årtike rissereut d’ adrame.