kischirer

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon (Rifondou)[candjî]

Alofômes di k(i)- / co-
Plinne cogne Lidje-Årdene
(betchete sipotchåve)
Cogne Nameur-Tchålerwè
(betchete nén spotchåve)
Sipotcheye cogne (Lidje-Årdene)
kischirer coschirer cschirer

Etimolodjeye[candjî]

Do viebe « schirer », avou l’ betchete « ki- » des viebes, çou ki dene on mot avou l’ cawete di codjowaedje « -er » des viebes.

Prononçaedje[candjî]

dalaedje.gif

Disfondowes: kichirer, c(o)chirer, c(u)hirer c(u)chèrer, k(è)chèrè, c(u)chèrè.

Viebe[candjî]

Djin et tins Codjowa
Cåzant Ind. pr. (dji, dj’) kischire
Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs) kischirez
Cåzants Ind. pr. (nos, ns) kischirans
Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle) kischirnut
Cåzant Ind. fut. (dji, dj’) kischirrè
Cåzant D.I.E. (dji, dj’) kischiréve
Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’) kischire
pårt. erirece (dj’ a, vos av) kischiré
Ôtes codjowaedjes sipepieus tåvlea

kischirer

  1. (v. å coplemint) schirer a ptits bokets.
    • Al håye di spenes, Å fis d' ronxhes rancuneus, Il a coschiré l' djambe di s' marone (J.M. Kajdanski).
    • Dji m' voe ddja rintrer a Lene, rascovri d' bourseas, avou on noer ouy, et mes lokes coschirêyes; i våt mî l' lever L. Hendschel, So l’ anuti.
  2. furler (des çanses, åk k' a del valeur).
    kishirer l' tins, li matinêye, l' après-nonne : fé des biessès sacwès po kel l' tins passe pus rade. Il ont touwé do djibî assez, mins i fårè bén k' les trakeus cschirexhe l' après-nonne.
    On dit eto: balziner evoye, troyler evoye.
    F. tuer le temps.
  3. (imådjreçmint)saetchî inte on costé et l' ôte (k' est diferin).
    • Les parints sont dvoircîs et ls efants sont cschirés inte les deus.

II. s' kischirer / si cschirer [v.pr.] si fé do må n' on l' ôte. F. s'entre-déchirer.

Parintaedje[candjî]

kischiraedje, kischireu

Sinonimeye[candjî]

kixhiyî, dischirer, schirer, xhiyî

Ratournaedjes[candjî]

  • F. déchirer.
  • F. gaspiller.