oizire

Èn årtike di Wiccionaire.

Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Do mitan latén « auseria » (8inme sieke), çou ki dene on mot avou l’ cawete « -ire » ; mot cité dins l’ FEW 15/1 24-25.

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
oizire oizires

oizire femrin

  1. pitite coriante coxhe di côpêye a bohote.
    • Djeton d’ oizire. Motî Rmåke li vî (fråze rifondowe).
    • Ad’lé zèls, leû mame, achowe so ‘ne tchèyîre qui n’a qu’ treûs pîds, avou on hopê d’ wèzîres so s’ hô, oûveûre âtoû d’ine banseJean-François Renkin, Baraquîs, 1898.
  2. oizirreye.

Parintaedje[candjî]

Sinonimeye[candjî]

Ortografeyes[candjî]

  • oizire : R9 (a « babilaire », « hårdêye », evnd), R10 (lére), R13

Ratournaedjes[candjî]

pitite coriante coxhe di så