poenne

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Tayon-bodje latén « poena » (minme sinse)

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
poenne poennes

poenne f.

  1. sintimint d' esse målureus.
    • Li scrijhaedje e walon, c' est ça ki m' a aidî a n' nén drincî dzo l' croes, ttå long d' ene vicåreye sitriyeye pa tant d' poennes. H. Pétrez (fråze rifondowe).
    • Rovians nos croes, nos poennes et l' resse tot vudant kékes bons vîs schûfions. J. Duysenx (fråze rifondowe).
  2. foice (sacwè k' on fwait målåjheymint).

Ratourneures[candjî]

  1. pus d' poennes, pus d' avoenne
  2. Li ci ki cnoxhe les poennes des ôtes, i rprind co les sinnes
  3. On cnoxhe ses poennes, mins on n' kinoxhe nén les cenes des ôtes : dijhêye cwand ene sakî s' plind a èn ôte k' est co pus a plinde ki lu.
  4. kî voet ses voennes voet ses poennes

Parintaedje[candjî]

(avou l' bodje «pen-»

Mots d’ aplacaedje[candjî]

Sinonimeye[candjî]

penin

Ratournaedjes[candjî]

± sintimint d' esse målureus
± sacwè k' on fwait målåjheymint