djoye

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Tayon-bodje latén « gaudium ».

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
djoye djoyes

djoye f.

  1. sintåcion d’ esse binåjhe ; mostraedje di s’ contintmint.
    • L’ air tote etire resdonde
      Des tchambes k’ on fwait peter ;
      Kéne djoye divins tot l’ monde !
      Ké plaijhi tocosté ! Powezeyes e patwès d’ Lidje.
    • Çoula a estou ene djoye di vs ridjåzer di nosse « Vexhoe » nåcionål. M. Etienne.
    • Èm djoye esteut ri d’ årdjint, ki fjheut rglati ls adjès. M.-L. Ledrut-Choisez.

Ratourneures[candjî]

  1. plorer d’ djoye

Parintaedje[candjî]

(minme sourdant etimolodjike)

Mots d’ aplacaedje[candjî]

Sinonimeye[candjî]

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes[candjî]

± sintimint d’ esse binåjhe