Aller au contenu

rihiner

Èn årtike di Wiccionaire.

Walon (Rifondou)[candjî]

Alofômes di r(i)-
avou ene sipotchåve voyale avou ene divanceye voyale sipotcheye cogne
rihiner erhiner rhiner

Etimolodjeye[candjî]

Do viebe « hiner » avou l’ betchete « ri- » des viebes çou ki dene on mot avou l’ cawete di codjowaedje « -er » des viebes.

Prononçaedje[candjî]

Viebe[candjî]

Djin et tins Codjowa
Cåzant Ind. pr. (dji, dj’) rihene
Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs) rihinez
Cåzants Ind. pr. (nos, ns) rihinans
Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle) rihinnut
Cåzant Ind. fut. (dji, dj’) rihinrè
Cåzant D.I.E. (dji, dj’) rihinéve
Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’) rihene
pårt. erirece (dj’ a, vos av) rihiné
Ôtes codjowaedjes come copiner

rihiner (v. sins coplemint)

  1. hiner co on côp.
  2. hiner e-n erî (ene sacwè ki vént djinner).
    • Pourichinel oistêye si tchapea, el fwait rispiter d' ene mwin so l' ôte, pu li rhene so s' tiesse ossu adroetmint k' on djouweu d' toû Dieudonné Salme (fråze rifondowe).
    • Mins tot si rpåye. Mi prumî côp di spale
      Et tos les ôtes ki dj' dene di bon cour,
      Sont bén må rçûs ; ca po fé tere ewale
      Li rowe si rvindje adon m' rihene a s' tour
      Louis Lagauche, "L' inmant", Li tchanson del Mouze, (1947), p. 108 (fråze rifondowe).

Ratournaedjes[candjî]

hiner co on côp
hiner e-n erî