schôder

Walon (Rifondou)

Ordinairmint	Dirî cossoune s’ on prononce /sk/
schôder	eschôder

Djin et tins	Codjowa
Cåzant Ind. pr. (dji, dj’)	schôde
Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs)	schôdez
Cåzants Ind. pr. (nos, ns)	schôdans
Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle)	schôdnut
Cåzant Ind. fut. (dji, dj’)	schôdrè
Cåzant D.I.E. (dji, dj’)	schôdéve
Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’)	schôde
pårt. erirece (dj’ a, vos av)	schôdé
Ôtes codjowaedjes	sipepieus tåvlea

(viebe å coplemint) broûler al tchôde aiwe.
- Cwand les tchets rivnént todi cawyî dins l' måjhon, on les schôdéve.
- Abeye ! Prind l' pailete
  Et s' fwai mel tote tiene
  Et k' ele ni soeye nén trop tchôde
  Kécfeye ki ti n' mi schôdes. — François Barillié, Li camarad′ dè l'joie, 1852, Li cataplame, p.111 (fråze rifondowe).
(viebe å coplemint) rinetyî al tchôde aiwe.
- 1. Côper les pexhons a bokets, les schôder el bolante aiwe, les distchåssî, ewalper les rondeles divins do papî årdjinté, après les aveur salé, poevré, avou on ptit boket d’ boure, on pô d’ chalote, les cure a l’ ouxh so des tchôdès cindes — François Nyns (fråze rifondowe).
(viebe å coplemint) piker avou des ourteyes.
- I m’ a schôdé.
(imådjreçmint), (belès-letes) efoufyî èn ome pa si beaté.
- On båjhaedje e-st on fwait hisdeus,
  Et pwis, n' aveur ki li ptit betche,
  Po stitchî l' ome et pol schôder,
  On ptit mamé tot court tot setch,
  Sins rén dvant po mî l' enonder ! — Martin Lejeune, Œuvres lyriques du poète wallon Martin Lejeune, p. 105, "Lu riselet" (fråze rifondowe).
(v. sins coplemint) tchåfer d' ådvins.
- Les tchånes volèt tni bon, mins tot broûle et tot crake
  Mågré k' on n' bodje a fwait ki cwand on s' sint schôder. — Louis Lagauche, L'aimant, (1947), Li ponne dè gård di bwès, p. 149 (fråze rifondowe).
(viebe å prono) : Loukîz a : « si schôder ».

schôder on pourcea : lyi vudî del tchôde aiwe sol coir, ene feye touwé, po lyi råyî les poys.
si schôder dvins on martchî : fé ene convincion ki costêye bråmint.