gaster

Walon (Rifondou)

Bodje almand « gast », avou l’ dobe cawete « -ter » des viebes

Djin et tins	Codjowa
Cåzant Ind. pr. (dji, dj’)	gastêye
Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs)	gastez
Cåzants Ind. pr. (nos, ns)	gastans
Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle)	gastêynut
Cåzant Ind. fut. (dji, dj’)	gastêyrè
Cåzant D.I.E. (dji, dj’)	gastéve
Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’)	gastêye
pårt. erirece (dj’ a, vos av)	gasté
Ôtes codjowaedjes	come tchicter

gaster

(v. sins coplemint) magnî des glotinreyes.
- Ele va sovint gaster avou s' vijhene — Motî Forir (fråze rifondowe).
- Divins les priyestîs, l' ôrimiele et l' tchampinne,
  Gastént-st on dierin côp dvant do rcweri leu nid. — Joseph Mignolet, "Fleûrs di prétins", p.91 (1929), "Li Bon Diu èt l’èfant" (1916) (fråze rifondowe).
(v. sins coplemint) magnî come on prince.
- C' est tot gastant ki dj' passe mi tins
  Avou ene pitite paskeye et do vén. — Henri Forir, Blouwett lîgeoiss, Li Li paskeie è l'vin, 1843, p.16 (fråze rifondowe).
(v. sins coplemint) magnî sins façon avå trîxhes et bwès.
- Adon, cwand on a schoûté messe,
  On va gaster sol vert waezon. — Joseph Vrindts, Vîx Lîge, (1901), p.134, “Li Cîqwème” (fråze rifondowe).
(viebe å coplemint) magnî ene sacwè tot s' raletchant les doets.
- Dj' aveu dit k' djamåy di m' veye
  On n' mi freut magnî do tchet ;
  A gaster ene robete, l' ôte feye,
  Des camarådes m' invitèt.
  Å dessert on m' passe l' assiete
  Avou les pates d' on tchet dsu :
  Dji rmeta cåzu m' djerdjete
  Dji dveu ene desse å Bon Diu. — Toussaint Brahy, Toussaint Brahy, œuvres wallonnes posthumes, Ji d'véve ine dette â bon Diu, 1886, p.17 (fråze rifondowe).