mårticot

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Bodje flamind « marteken », « merteken » (« pitit séndje »), raptitixha di « Marte », « Martin », « Merte » (« Mårtén »), çou ki dene on mot avou l’ dobe cawete « -icot »[1][2].

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
mårticot mårticots

mårticot o.

  1. (no d’ biesse ås tetes) séndje (tolminme li ké).
    • Kécfeye dji m’ dimande, camaeråde mårticot, la k’ ti m’ louke e coisse si c’ est twè k’ est l’ biesse J. Lefebvre (fråze rifondowe).
  2. (pus stroetmint) séndje d’ on djouweu d’ toû.
  3. sôre di ptit séndje, e sincieus latén : Macaca.
  4. (pa stindaedje do sinse) arnåjhe efant.
    • C’ est on ptit mårticot. Motî Gilliard (fråze rifondowe).
    • Les deus mårticots vont sovint rvey leu polén al cinse A. Laloux (fråze rifondowe).
  5. onk k’ i s’ è fåt dmefiyî.
    • Dji n’ inme nén les avizances di ç’ mårticot la Motî Gilliard (fråze rifondowe).
  6. (dins èn arinnoe) rabaxhant mot po l’ djin arinnêye.
    • - Wou esteuss, hê, twè, ptit laid mårticot, li nute passêye ? (dit-st i l’ Ivier å roytea k’ i vleut edjaler)
      - El rilavreye, ou çk’ on fwait l’ bouwêye A. Marchal, Li Dérène Chîje, p. 152-153 (fråze rifondowe).

Ratourneures[candjî]

  1. on direut on mårticot so on gurzalî
  2. mårticot d’ saiwoe
  3. mårticot d’ apoticåre

Sinonimeye[candjî]

Mots d’ aplacaedje[candjî]

Rilomêye do mot[candjî]

Li mot dins on tite di live, di gazete, di soce :

Sipårdaedje do mot[candjî]

w. do Levant, w. do Mitan, Basse Årdene

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
  • mårticot : R13
Li mot n’ est nén dins : O0

Ratournaedjes[candjî]

tolminme ké séndje Miniauge.gifLoukîz a : séndje
arnåjhe efant Miniauge.gifLoukîz a : arnåjhe
ome k’ on s’ è dmefeye

Waitîz eto[candjî]

Wikipedia-logo-v2.svg Lijhoz l’ årtike mårticot so Wikipedia

Sourdants[candjî]

  1. Charles Grandgagnage, Dictionnaire étymologique de la langue wallonne
  2. Jean-Louis d’Arsy, Le grand dictionnaire françois-flamand, 1694 (lére)