manire

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Tayon-bodje latén «manuarius» (k' on tént dins s' mwin); çou ki dene on mot fwait d' on bodje «man» (mwin) avou l’ cawete « -ire ».

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
manire manires

manire f.

  1. façon d' fé ene sacwè.
    • Ça a stî fwait d' ene drole di manire.
    • Tchaeconk fwait a s' manire.
    • Loukîz di kéne manire ki dj' a shoflé ci cmere la a si ome (A. Maquet).
  2. (todi pluriyal) kidujhance; grandiveusès djesses. Miniauge.gifLoukîz a : «manires»

Ratourneures[candjî]

  1. d' ene bele manire
  2. a m' manire

Sinonimeye[candjî]

Ratournaedjes[candjî]

± façon d' fé ene sacwè