manire

Èn årtike di Wiccionaire.
Potchî a: naiviaedje, cweri

Drapea walon Walon

Etimolodjeye

Tayon-bodje latén «manuarius» (k' on tént dins s' mwin); çou ki dene on mot fwait d' on bodje «man» (mwin) avou l’ cawete « -ire ».

Prononçaedje

Sustantif

singulî pluriyal
manire manires

manire f.

  1. façon d' fé ene sacwè.
    Ça a stî fwait d' ene drole di manire.
    Tchaeconk fwait a s' manire.
    Loukîz di kéne manire ki dj' a shoflé ci cmere la a si ome (A. Maquet).
  2. (todi pluriyal) kidujhance; grandiveusès djesses. Miniauge.gifLoukîz a : «manires»
Ratourneures
  1. d' ene bele manire
  2. a m' manire
Sinonimeye

Ratournaedjes