manire

From Wiccionaire
Jump to navigation Jump to search

Flag of Wallonia.svg Walon (Rifondou)[edit]

Etimolodjeye[edit]

Tayon-bodje latén « manuarius » (k' on tént dins s' mwin); çou ki dene on mot fwait d' on bodje «man» (mwin) avou l’ cawete « -ire ».

Prononçaedje[edit]

Sustantif[edit]

singulî pluriyal
manire manires

manire f.

  1. façon d' fé ene sacwè.
    • Ça a stî fwait d' ene drole di manire.
    • Tchaeconk fwait a s' manire.
    • Loukîz di kéne manire ki dj' a shoflé ci cmere la a si ome A. Maquet (fråze rifondowe).
  2. (todi pluriyal) kidujhance; grandiveusès djesses. Miniauge.gifLoukîz a : «manires»

Ratourneures[edit]

  1. d' ene bele manire
  2. a m' manire

Sinonimeye[edit]

Ratournaedjes[edit]

± façon d' fé ene sacwè