Aller au contenu

pleutyî

Èn årtike di Wiccionaire.

Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Bodje « pleu » (avou on ristitchî T) avou l’ cawete di codjowaedje « -yî » des viebes.

Prononçaedje[candjî]

Viebe[candjî]

Djin et tins Codjowa
Cåzant Ind. pr. (dji, dj’) pleuteye
Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs) pleutyîz
Cåzants Ind. pr. (nos, ns) pleutians
Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle) pleuteynut
Cåzant Ind. fut. (dji, dj’) pleuteyrè
Cåzant D.I.E. (dji, dj’) pleutyive
Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’) pleuteye
pårt. erirece (dj’ a, vos av) pleutyî

pleutyî

  1. (viebe å coplemint) fé des pleus.
    • Ene cote k' est pleuteye al machene Motî Haust (fråze rifondowe).
  2. (v. sins coplemint) aveur des pleus a cåze di l' ådje.
    • Si vizaedje cmince a pleutyî Motî Haust (fråze rifondowe).
  3. (viebe å prono) mete si front e pleus d' ewaeråcion.
    • Ele avance tot doûçmint. Nolu n' motixh pus, les fronts s' pleutiètLouis Lagauche, "Li hatche di bronze" (1937), p. 50 (fråze rifondowe).
Parintaedje[candjî]
Mots vijhéns[candjî]

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
Li mot n’ est nén dins : C61
Ratournaedjes[candjî]
fé des pleus
aveur des pleus a cåze di l' ådje
mete si front e pleus d' ewaeråcion

Addjectif[candjî]

singulî pluriyal
omrin pleutyî pleutyîs
femrin padrî pleutieye pleutieyes
femrin padvant pleutieye pleutieyès

pleutyî omrin

  1. plin d’ pleus.
    • Si vizaedje esteut rôti, pleutyî, avou les tchås tinkeyes. Lucyin Mahin, Vera.
    • I fåt sayî do rovyî ;
      Les sovnances nos fjhèt divni trop vite vîs
      Nos fjhèt des vizaedjes pleutyîs. Jean-Pierre Vervier (fråze rifondowe).

Ratournaedjes[candjî]

plin d’ pleus