ratoker
Etimolodjeye
[candjî]Do viebe « toker », avou l’ betchete « ra- » des viebes.
Prononçaedje
[candjî]- AFE :
- prononçaedje zero-cnoxheu : /ʀa.tɔ.ke/
- Ricepeures : ra·to·ker
Viebe
[candjî]| Djin et tins | Codjowa |
|---|---|
| Cåzant Ind. pr. (dji, dj’) | ratoke |
| Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs) | ratokez |
| Cåzants Ind. pr. (nos, ns) | ratocans |
| Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle) | ratocnut |
| Cåzant Ind. fut. (dji, dj’) | ratocrè |
| Cåzant D.I.E. (dji, dj’) | ratokéve |
| Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’) | ratoke |
| pårt. erirece (dj’ a, vos av) | ratoké |
| Ôtes codjowaedjes | come viker |
ratoker (viebe å coplemint)
- esprinde co on côp (on feu).
- Mins, i n'èst mây trop târd po r'mète nos Walon so l'pîd d'oke qu'a dreût, èdon. Po ratoker l'feu d'sès fwèces. — Paul-Henri Thomsin.
