revoyî
Etimolodjeye
[candjî]Bodje « evoyî » avou l’ betchete « ri- » des viebes; çou ki dene on mot avou l' bodje « voye » avou l’ dobe betchete « re- » d’ endalaedje des viebes, avou l’ cawete di codjowaedje « -î » des viebes.
Prononçaedje
[candjî]- AFE :
- diferins prononçaedjes : /ʀɛ.vɔ.ˈjiː/ /ʀɛ.vɔ.ˈji/ /ʀɛ.võ.ˈji/ /ʀɛ̃.vɔ.ˈjiː/ /ʀa.vɔ.ˈjiː/ /ʀa.vɔ.ˈje/
- prononçaedje zero-cnoxheu : /ʀɛ.vɔ.ˈjiː/
- Ricepeures : re·vo·yî
Viebe
[candjî]| Djin et tins | Codjowa |
|---|---|
| Cåzant Ind. pr. (dji, dj’) | atôtche |
| Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs) | atôtchîz |
| Cåzants Ind. pr. (nos, ns) | atôtchans |
| Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle) | atôtchnut |
| Cåzant Ind. fut. (dji, dj’) | atôtchrè |
| Cåzant D.I.E. (dji, dj’) | atôtchive |
| Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’) | atôtche |
| pårt. erirece (dj’ a, vos av) | atôtchî |
| Ôtes codjowaedjes | come waitî |
revoyî (viebe å coplemint)
- evoyî (on côp d' pus).
- Dj' a dvou revoyî l' coli on deujhinme côp, pusk' i gn aveut nén des timbes assez.
- fote a l' ouxh.
- Il ont revoyî leu meskene.
- MATROGNÅRD. - Al vole on m' a siné m' condjî.
Cwand dj' elzî a dmandé douvént k' i m' revoyént,
On m' a dit, platkizak, ki dj' esteu-st ene sôlêye. — Édouard Remouchamps, Tåtî l’ Pèriquî, 1884, Ake I, Sinne IX, v. 155-157 (fråze rifondowe). - Vola m’ mariaedje so flote (hôt). Mins monsieu puski vos voloz m’ (sic) revoyî, leyîz m' do moens aler fini mi ovraedje. — Louis Lagauche, Cåse d'on comichonaire, 1904, p.46 (fråze rifondowe).
Ortografeyes
[candjî]E rfondou walon :
