rivinde

Walon (Rifondou)

**Alofômes di r(i)-**
avou ene sipotchåve voyale	avou ene divanceye voyale	sipotcheye cogne
rivinde	ervinde	rvinde

Do viebe « vinde », avou l’ betchete « ri- » des viebes, çou ki dene on mot avou l’ cawete di codjowaedje « -de » des viebes.

AFE :
- diferins prononçaedjes : /ʀɪ.ˈvɛ̃ːt/ /ʀy.ˈvɛ̃ːt/ /ʀœ.ˈvɛ̃ːt/ /ɛʀ.ˈvɛ̃ːt/
- prononçaedje zero-cnoxheu : /ʀi.ˈvɛ̃ːt/
Ricepeures : ri·vinde

Djin et tins	Codjowa
Cåzant Ind. pr. (dji, dj’)	r(i)vind
Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs)	r(i)vindoz
Cåzants Ind. pr. (nos, ns)	r(i)vindans
Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle)	r(i)vindnut
Cåzant Ind. fut. (dji, dj’)	r(i)vindrè
Cåzant D.I.E. (dji, dj’)	r(i)vindeu
Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’)	r(i)vinde
pårt. erirece (dj’ a, vos av)	r(i)vindou
Ôtes codjowaedjes	come prinde

rivinde

(viebe å coplemint) vinde eco ene feye.
- Atchter on gros pot po rvinde el kitaeye. — Motî Forir, a "rivintt" (fråze rifondowe).
(viebe å coplemint) vinde radmint ene sacwè k' on-z a pus mezåjhe.
- Ene feme, ç' n' est nén come on tchvå :
  On nel såreut nén rvinde cwand on s' endè trouve må. — Édouard Remouchamps, Tåtî l’ Pèriquî, 1884, Ake II, sinne III, v. 555-556 (fråze rifondowe).
- Dj' end irè sins tchåsses,
  Dji rvindreu m' cou-d'-tchåsses,
  Minme a Sint-Tibå,
  Dji freu l' voyaedje a pîs tot dschås. — Jean Bury, Joyeux rèspleus, (1899), "Po plaire à Nanèsse" (fråze rifondowe).
- Rivinde mi pupe ? Mi ki m’ a rindou troes djoûs malåde po l’ abwesner ? — Henri Simon, «Janète» divins «Quatre comédies liégeoises» da Jean Haust (1936), 1911, p.133 (fråze rifondowe).