wignter
Etimolodjeye
[candjî]Do viebe « wignî » avou l’ dobe cawete « -ter » des viebes.
Prononçaedje
[candjî]- AFE :
- diferins prononçaedjes : /wiɲ.ˈte/ /wiɲ.tɛ/
- prononçaedje zero-cnoxheu : /wiɲ.ˈte/
- Ricepeures : wign·ter
Viebe
[candjî]wignter
| Djin et tins | Codjowa |
|---|---|
| Cåzant Ind. pr. (dji, dj’) | wigntêye |
| Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs) | wigntez |
| Cåzants Ind. pr. (nos, ns) | wigntans |
| Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle) | wigntêynut |
| Cåzant Ind. fut. (dji, dj’) | wigntêyrè |
| Cåzant D.I.E. (dji, dj’) | wigntéve |
| Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’) | wigntêye |
| pårt. erirece (dj’ a, vos av) | wignté |
| Ôtes codjowaedjes | come tchicter |
- (v. sins coplemint) potchî a ptits côps.
- (viebe å coplemint) tchanter a ptits côps tot djåzant d' èn oujhea.
- Et, su dj' n' so qu' on sprèw, nu riyez nin si dj'wèzse
Wign'ter 'ne game å mitan d' råskignoûs si vigreûs:
Mutwèt, tot v' hoûtant bin, tchantrè-dje on djoû d'adreût. — Martin Lejeune, 1895. - Il ont stou tot ewaerés dabôrd d’ aveur on ptit fré, et s’ ont i rloukî, avou des ouys da Sint Djîle, li ptit boket d’ tchå la k’ i wigntêye et k’ est tot rodje. — Arthur Xhignesse, « Boule-di-Gôme », 1912, p.6 (fråze rifondowe).
- Et, su dj' n' so qu' on sprèw, nu riyez nin si dj'wèzse
