alnute

Èn årtike di Wiccionaire.

Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Aplacaedje di : «al» + «nute» (sustantivaedje d' ene troke divancete + no, come dins «aprandjire», «åmatén»).

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
alnute alnutes

alnute femrin

  1. moumint ki l' solea va coûtchî.
  2. termene inte solea-djus et l' moumint k' on va coûtchî.
    • Dji rwaite al viye ôrlodje come al purnale di mes ouys, et, l' alnute, cwand dji rmonte ses pezants, dji tuze a totes mes viyès djins. Jean-Pierre Dumont (fråze rifondowe).
    • Ene alnute, dj' a fwait vni on curé, al taxhlete, po poirter l' Bon Diu Lorint Hendschel, So l’ Anuti, p.187.
    • L' alnute di dvant, tot l' monde esteut la po vey serer l' waxhea Paul-Henri Thomsin, ratournant "Li vî bleu" da François Walthéry & Raoul Cauvin, 1980 (fråze rifondowe).

Ratourneures[candjî]

  1. priyire di l' alnute

Sinonimeye[candjî]

  • (moumint ki l' solea va coûtchî) : anuti, swer
  • (termene inte solea-djus et l' moumint k' on va coûtchî) : shijhe, swerêye

Contråve[candjî]

åmatén

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Sipårdaedje do mot[candjî]

w. do Levant

Ratournaedjes[candjî]

moumint ki l' solea va coûtchî
termene inte solea-djus et l' moumint k' on va coûtchî Loukîz a : shijhe