brete

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Tayon-bodje gayel * «britto» (tribunå).

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
brete bretes

brete f.

  1. bate di laidès paroles intes deus djins.
    • End a laidmint rassonré onk on djoû, al nute, e cåbaret, dins ene brete A. Laloux (fråze rifondowe).
    • Si les parints ont ene brete, nozôtes, dji nos fjhans des clignetes L. Mahin (fråze rifondowe).
    • Nos avans des ôtès swerêyes po nozôtes; et des ôtes bretes; on bouneur, c' est plin d' bretes J. Barry, Antigone (ratournaedje) (fråze rifondowe).
    • Paret k’ ç’ a stî l’ margaye e vosse måjhone. Ene tote grosse brete avou vosse feme.
  2. tchimin a fé po-z avni a ene metowe plaece.
    • I n a ddja ene boune brete disk' å martchî — R. Goeminne (fråze rifondowe).

Ratourneures[candjî]

>> ene brete di prumire leccion : ene foite margaye.

Parintaedje[candjî]

(minme sourdant etimolodjike)

Sinonimeye[candjî]

Ratournaedjes[candjî]

± bate di laidès paroles Miniauge.gifLoukîz a : margaye
± tchimin a fé Miniauge.gifLoukîz a : margaye