gurner
Etimolodjeye
[candjî]Bodje « grin » avou l' ribetchfessaedje avou l’ cawete di codjowaedje « -î » des viebes.
Prononçaedje
[candjî]- AFE :
- diferins prononçaedjes : /ɡɛʀ.ne/ /ɡɛʀ.nɛ/ /ɡuʀ.ne/ Prononçaedje a radjouter
- prononçaedje zero-cnoxheu : /ɡuʀ.ne/
- Ricepeures : gur·ner
Viebe
[candjî]| Djin et tins | Codjowa |
|---|---|
| Cåzant Ind. pr. (dji, dj’) | gurnêye |
| Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs) | gurnez |
| Cåzants Ind. pr. (nos, ns) | gurnans |
| Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle) | gurnêynut |
| Cåzant Ind. fut. (dji, dj’) | gurnêyrè |
| Cåzant D.I.E. (dji, dj’) | gurnéve |
| Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’) | gurnêye |
| pårt. erirece (dj’ a, vos av) | gurné |
| Ôtes codjowaedjes | come tchicter |
gurner (v. sins coplemint)
- (mot des cinsîs) mawri tot djåzant d' on grin, aprume d' ene dinrêye.
- li wassin gurnêye bin ciste annêye — Motî Haust.
Parintaedje
[candjî]Mots vijhéns
[candjî]Ortografeyes
[candjî]Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
Ôtès ortografeyes (avou des sourdants nén rkinoxhous) :
- 1 :
