muzikî
Etimolodjeye
[candjî]Bodje « muzike » avou l’ cawete di codjowaedje « -î » des viebes.
Prononçaedje
[candjî]- AFE :
- diferins prononçaedjes : /my.zi.kiː/ /my.zi.ke/
- prononçaedje zero-cnoxheu : Prononçaedje a radjouter
- Ricepeures : mu·zi·kî
Viebe
[candjî]| Djin et tins | Codjowa |
|---|---|
| Cåzant Ind. pr. (dji, dj’) | muzike |
| Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs) | muzikîz |
| Cåzants Ind. pr. (nos, ns) | muzicans |
| Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle) | muzicnut |
| Cåzant Ind. fut. (dji, dj’) | muzicrè |
| Cåzant D.I.E. (dji, dj’) | muzikive |
| Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’) | muzike |
| pårt. erirece (dj’ a, vos av) | muzikî |
| Ôtes codjowaedjes | come waitî |
muzikî (v. sins coplemint)
- djouwer del muzike.
- On-z a muziké tote nute. — Motî Haust (fråze rifondowe).
- Come dji saveû
Qu’on musiqu’reût,
Et qu’on d’bit’reût chaskeûn’ si p’tit rèspleû,
Dj’a fêt ’n’ pasquêye
Po l’ « cråsse eûrêye »
So lès pîmåyes qui n’vont nin l’dreût dè djeû. — Émile Wiket, Frûzions dè coûr, p.171. - Avå l’ pårotche, cwand l’ fiesse est vnowe,
On muzike di tot costé. — Joseph Vrindts, Vîx Lîge, (1901), p.136, “Joû d’Fiesse” (fråze rifondowe). - C’ e-st on payis wice k’ on tchante et k’ on reye,
On muzikive del shijhe come å matén.
Dji wadje so mi åme k’ end a nén deus pareys
Di lådje et d’ long po vey tolmonde contin. — Louis Lagauche, Amon nos autes, tchansons tchusèyes, (1908-1912), «Mi p’tit payîs Walon» p.44 (fråze rifondowe). - Et cwand sintèt k’ ont fwait leu dag,
S’ ont-st idêye do rtourner leu frake,
Les pailteus polèt muzikî ! — Jules Claskin, « Jules Claskin : Airs di flûte et autres poèmes wallons », édition critique de Maurice Piron, (1956), « On fait çou qu’on pout po viker», 1922, p.124 (fråze rifondowe).
