schalete

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon (Rifondou)[candjî]

Ordinairmint Dirî cossoune,
s’ on prononce /sk/
schalete eschalete

dalaedje.gif

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
schalete schaletes

schalete f.

1. pitite schåle. Li schalete do polî, do gurnî. F. échelette.

2. schalete di tcherete : pîce metowe sol divant do plantchî d' on tchår, d' ene tcherete, avou des båres come ene schåle, po-z aler tcheryî å four; elle est tnowe pa ene båcnire. Cwand c' esteut po tcheryî å bwès d' tchåfaedje, i prindént on gros tchår avou des schaletes. D' ene mwin, l' ome tént l' coirdea, di l' ôte, i s' agraweye a l' schalete J. André (fråze rifondowe).

3. bårire di pasteure (å cmince, come ene sitårêye schåle; après, avou des rondins et des fis d' ronxhe). Ci n' est nén cwand les vatches ont bizé k' i fåt aler rclôre li schalete. On dit eto: håjhe, baye. F. barrière.

>> Li schalete : no d' ene plaece di Nandrin (so plaece:halète).

4. pitit sployon. F. luge, traîneau.

5. pitite dobe schåle (avou des montêyes u des boûssons padvant), et èn astoca padrî, et k' on-z alårdjixh do pî po monter dsu sins l' asployî après on meur (usteye des pondeus, meteus d' tapisreye, evnd.). On dit eto: escabele. F. escabeau, marche-pied.

Disfondowes: (è)scalete, halète, chalète.