dôsse

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Cogne femrinne do bodje « dos ».

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

dôsse f.

  1. (mot d’ medcén) infleure di cåze d' ene hagneure d' on tayan, d' on cuzén, d' ene wesse, d' ene araegne.
  2. (mot d’ boskiyon) dierinne plantche, plate seulmint d' on costé, k' a on on rond dos.
    • Il a atchté on miyî d' plantches raboteyes et on miyî d' dôsses (vîs papîs d' 1571, rinanxhîs pa L. Remacle).

dalaedje.gif

    • On vî mandaye aprestêye el dôsse po fé l' cafè d' ene brigåde di monteu L. Lecomte (fråze rifondowe).
    On dit eto: on dfoûtrin;
    rl a: béle.

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
Li mot n’ est nén dins : R13

Ratournaedjes[candjî]

± infleure
± plantche