dôsse

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

dalaedje.gif

Sustantif[candjî]

dôsse f.

  1. infleure di cåze d' ene hagneure d' on tayan, d' on cuzén, d' ene wesse, d' ene araegne.
    • Ces dôsses k' il aveut-st atrapé, don ! c' esteut ene biesse dins l' lét (ramexhné pa L. Remacle).
    F. piqure d'insecte.
  2. dierinne plantche, plate seulmint d' on costé, k' a on on rond dos.
    • Il a atchté on miyî d' plantches raboteyes et on miyî d' dôsses (vîs papîs d' 1571, rinanxhîs pa L. Remacle).
    • On vî mandaye aprestêye el dôsse po fé l' cafè d' ene brigåde di monteu L. Lecomte (fråze rifondowe).
    On dit eto: on dfoûtrin;
    rl a: béle.
    F. dosse.