djalozer

Walon (Rifondou)

Etimolodjeye

Bodje « djalose » ‎(« djalote ») (do vî occitan « gilos ») (avou les rîles di scrijhaedje do son Z), avou l’ cawete di codjowaedje « -er » des viebes.

Prononçaedje

AFE :
- diferins prononçaedjes : /d͡ʒa.lɔ.ˈze/ /d͡ʒa.lɔ.ˈzɛ/ /d͡ʒa.lu.ˈze/ (oyon O.OU)
- prononçaedje zero-cnoxheu : {{AFE|ʤa.lɔ.'ze}
Ricepeures : dja·lo·zer

Viebe

Djin et tins	Codjowa
Cåzant Ind. pr. (dji, dj’)	djaloze
Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs)	djalozez
Cåzants Ind. pr. (nos, ns)	djalozans
Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle)	djaloznut
Cåzant Ind. fut. (dji, dj’)	djalozrè
Cåzant D.I.E. (dji, dj’)	djalozéve
Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’)	djaloze
pårt. erirece (dj’ a, vos av)	djalozé
Ôtes codjowaedjes	come bouter

djalozer

(viebe å coplemint) esse djalot so (ene sakî), esse djalot d' ene sakî.
- Dji n' a måy djalozé nolu.
- Gn a tolmonde ki vs djaloze
  Asteure paski por vos,
  Po fé ene rôbe di marieye
  Dj' a prins l' ôr do solo — Jacques Morayns (fråze rifondowe).
- Awè, c' est bén çoula k' ele lyi aveut dit, leye, li pôve danseuse ki tot l' harem djalozéve, la k' elle esteut, a Gurnåde, li vraiye royinne di l' Alambra — Joseph Mignolet, dins « L' amour a l' Alambra », p. 61-62 (fråze rifondowe).
(v. sins coplemint) esse djalot.
- Les ovrîs djalozèt sovint onk so l' ôte — Motî Forir (fråze rifondowe).
- C' est on pôve manadje, li feme djaloze — Motî Forir (fråze rifondowe).
- Li moirt ki djaloze todi. — Jean Bury, Joyeux rèspleus (1899), "Li songe d’à Rôse" (fråze rifondowe).
(viebe å prono) esse djalot onk po l' ôte.
- Ele sont minmes tertotes plinnes d’ eveye
  Et s’ djalozèt bén pus d’ ene feye,
  Cwand ele divèt naxhter
  Po rimpli l’ boûsse del tchårité
  Ki dene djourmåy ses bounès påtes
  Ås målureus, sins falbalas. — Louis Lagauche, Amon nos autes, tchansons tchusèyes, (1908-1912), p.17 (fråze rifondowe).